Sur nian tombaron

de Carmel Mallia

Sur nian tombaron
neniu floro
kaj koloro;
la vivo povras
dum nin kovras
silent’ eterna;
al nia vivo
eĉ ne salivo
nutre serpentumas;
nia sorto legendas;
nia nenio
senĉesa serio
de trogoj
de norio
en nenieslando;
tragedio
de dio
kiu kreas
kaj neas,
kiu konstrui ĝuas
kaj detruas.
Do neniu floro
kaj koloro
tra l’ malfranda bazaro
de ĉi tombaro.

Respondi

Retpoŝtadreso ne estos publikigita. Devigaj kampoj estas markitaj *